Yaşadığımız yirmi birinci yüzyılda, Yunan mitolojisinin tınılarıyla etrafımız daimi olarak sarılmış haldedir ve her ne kadar kafayı nadiren yorsak da her zaman mitler hakkında konuşuruz. Truva atlarının bilgisayarlarımızı tehdit ettiği ve Ajax’ın hem bir temizleme ürünü hem de Hollandalı bir futbol takımı olduğu kaotik bir dünyada (Khaos, başlangıçtaki adı) yaşamaktayız. Bir tarafta politikacılar, muhaliflerinin fikirlerini ‘masal’ (diğer bir deyişle; yalan) olarak değerlendirirlerken diğer tarafta ise medyatik arkeologlar, Atlantis ‘efsanesinin altında yatan gerçeği’ gün ışığına çıkarmaya çalışmaktadırlar. İnsan başlı at olan Kentaurlar, C.S. Lewis’in Narnia kitaplarına ve J.K. Rowling’in Harry Potter serisine ait sayfaları süslerler; futbol dünyasında teknik direktörler, golcülerinin Midas dokunuşuna sahip olduklarını belirtirler; bir erkek Adonis olurken bir kadın siren veya harpia olabilir ve bilindiği üzere, hepimizin Aşil tendonları vardır. Diğerleri ise, Yunan mitolojisinin semantik köklerine ait olan ve tüm eylemlerinde afrodizyak kullanıp erotik eserler okuyan nemfomanyaklardır. Bu arada bizler, Herkülvari görevler üstlenirken, Oidipus kompleksiyle boğuşurken, bireysel ‘Odysseus’ yolculuklarına çıkarken armağanlar sunan Yunanlılardan kesinlikle uzak durmalıyız.