NEW YORK TIMES ÇOKSATAN YAZARINDAN

Birbirimize tek bir söz verdik: Bağlanmak yok.

Max Yearwood’la ilk kez bir kör randevuda tanıştım.İnanılmaz yakışıklı ve komikti, aramızdaki çekimse daha ilk dakikadan hissediliyordu. Yakın zamanda yaşadığım ayrılıktan sonra tam da onun gibi birine ihtiyacım vardı.

Ta ki asıl randevum çıkagelene kadar.

Aslında Max buluşacağım kişi değildi. Üstelik gitmeden önce birkaç sokak ötede oynanacak bir hokey maçı biletini de elime tutuşturmayı ihmal etmemişti.

Randevum o kadar kötü geçmişti ki… Ben de eve dönmek yerine maça gittim. İçeri girdikten kısa bir süre sonra dev ekranda bir oyuncunun yüzü belirdi.

O gülümsemeyi ve gamzeleri hemen tanıdım.

Max.Meğer beni oraya birlikte maç izleyelim diye değil, onu buz pistinde izlemem için çağırmış.

İşte Max’le maceramız böyle başladı. Eğlenceliydi, komikti ve her türlü çılgınlığa hazırdı. Üstelik birkaç ay sonra binlerce kilometre uzaktaki yeni takımına katılacaktı.

Bu yüzden yazı birlikte geçirip eski sevgilimi unutmama yardım etmeyi teklif etti. Zaten, son kullanma tarihi belli olan bir ilişkide işler ne kadar ciddileşebilirdi ki?

Ancak hiçbir şey planladığım gibi gitmeyecekti.