Yıllardır Serissah’nın gördüğü tek yüz, onu tutsak eden komutana aitti. Odasına giren ilk yabancıyı ise hiç düşünmeden tavandan baş aşağı asmıştı. Çocukluğundan beri Maridia kıyısındaki deniz fenerinde yaşıyordu. Tutsaktı. Komutan ona savaşın dışarıdaki dünyayı yok ettiğini ve fenerden ayrılırsa öleceğini söylemişti. Serissah da yıllarca ona inanmıştı. Ta ki lanetli bir korsan deniz fenerinin kapısından içeri girene kadar. Kit Skavron yüz yıldır ölemeyen bir korsandı. Serissah ise hayat verebiliyordu. Üstelik korsanın peşine takıldığında, gemide onu dolunayda iskelete dönüşen yedi korsanın beklediğinden habersizdi. Özgürlüğüne kavuşmak isteyen Serissah’nın aklındaki son şey, lanetli bir gemiye binmek ve söylediği her sözün yarısı yalan olan bir korsana güvenmekti.